Ik ben Willem Noordanus

WillemAmsterdam is de plaats waar ik mijn studie geneeskunde ben begonnen en ook heb afgerond. In de zestiger jaren een bruisende studentenstad met een bonte verzameling culturen. Een prachtige voedingsboden ter voorbereiding voor mijn huisartsenpraktijk.

In Warns, gelegen in de Zuidwesthoek van Friesland, heb ik het prachtige vak van apotheekhoudende huisarts zeven en een half jaar mogen uitoefenen. De plattelandsbevolking en de vissers hebben mij veel geleerd.

Omdat dokter volgens hen, de patiënten, beter kletste heb ik na ruim beraad besloten de opleiding tot psychiater te volgen. Dat heb ik in het zusterinstituut „Licht en Kracht” te Assen gedaan. De in Amsterdam begonnen en later in Warns verdiepte belangstelling voor de innerlijke roerselen van “persoonlijkheden” werd verder gewekt door mijn ervaringen op de toen moderne dagbehandeling. Na een korte tussenstop als psychiater in opleiding in de kliniek “Groot Lankum” in Franeker, heb ik in Lelystad als psychiater in het Zuiderzeeziekenhuis, de Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis (de PAAZ) mogen opzetten.

Pionieren in een splinternieuw ziekenhuis (beter bekend bij de Nederlanders als “Medisch Centrum West”) is een prachtervaring. Als huisarts was ik gewend veel met de collega specialisten in Sneek te overleggen, nu kon ik dat met de collega’s in het ZZZ. En ja, ik startte met een dagbehandling. Het is heel boeiend als generalist, net als een huisarts voor de hele geneeskunde, alle aspecten van de psychiatrie tegen te komen en er mee om te gaan. En natuurlijk vergat ik in die tijd niet ook contact met de huisartsen te onderhouden. Daar heb ik tot aan de dag van vandaag nog een apart plekje voor.
De RIAGG was ook actief in de polder. Met hen was het prettig samenwerken. Het onderscheid tussen de medische kant van de psychiatrie en de sociale kant werd voor mij nog eens duidelijk in kaart gebracht en daardoor het verschil in aanpak van de diverse stoornissen. Wij vonden elkaar in de aanpak van persoonlijkheidsstoornissen.

Toen Almere een centrum voor geestelijke gezondheidszorg wilde realiseren, waarbij de RIAGG en de polikliniek van “Zon & Schild” samen zouden gaan leek dat een leuke uitdaging om de reeds opgedane ervaringen in dit nieuwe project te gebruiken om iets nieuws op te zetten. Als het ware met een frisse blik weer “het wiel uit te vinden”. Toen ook de RIAGG-collega’s warm liepen voor het project is een geweldig samenwerkingsverband ontstaan waar ik nu hele fijne herinneringen aan heb. Niet alleen de voorbereidende besprekingen waar inderdaad vernieuwende concepten uit zijn voortgekomen (het programmadenken) maar ook de spirit waarmee “de Meregaard” zorgde voor hun patiënten gaf een groot gevoel van saamhorigheid. Ook nu was de samenwerking met de huisartsen een speerpunt in ons werk. Tijdens de voorbereidingsfase werkte ik op paviljoen “Kastanjegaard” waar we de opname vervangende deeltijdbehandeling hebben opgezet. Een successtory die zijn vruchten heeft afgeworpen in de opzet van de Meregaard.

Mijn werkzame leven als psychiater binnen inmiddels de “Symfora Groep” heb ik beëindigd met het meewerken aan het electronisch patientendossier. Het eerste dossier werd uitgerold in de Meregaard. Helaas ging die firma niet verder. Ook het tweede dossier heb ik mogen uitrollen als “docent” voor de collega’s. Zo heb ik alle afdelingen van de Symfora Groep leren kennen. Opnieuw de generalist.

Na mijn pensionering heb ook ik gereageerd op de oproep, van inmiddels GGZ Midden- Nederland, om mee te helpen het psychiatrisch museum van Zon & Schild nieuw leven in te blazen, Dat doe ik omdat ik het merkwaardig vind dat we bij veel van onze patiënten hun verleden meenemen in de diagnostiek en behandeling, terwijl we weinig tot niets afweten van de geschiedenis van de psychiatrie. Ook dat verleden en met name dat van ons instituut is belangrijk om te weten waarom we werken zoals we nu werken. Om te weten waar onze visie en motivatie vandaan komt. Ik vind er wederom de sfeer van Kastanjegaard en van de Meregaard weer terug. Gezellig met elkaar iets opbouwen. En vooral vind ik de verhalen van de oud medewerkers en hun motivatie voor hun werk enorm boeiend.